Historia św. Mikołaja dla dzieci: kim był biskup z Miry i skąd się wzięły Mikołajki

Dzieci znają Mikołaja z czerwonej czapki i worka z prezentami, ale rzadko wiedzą, że był prawdziwym człowiekiem. Historia świętego Mikołaja dla dzieci to piękna opowieść na wieczór przed 6 grudnia – dla rodziców i dziadków, którzy chcą, by Mikołajki były czymś więcej niż słodyczami w bucie. Poniżej znajdziesz życie biskupa z Miry opowiedziane prostymi słowami, legendę o trzech sakiewkach złota do przeczytania na głos i wyjaśnienie, skąd wziął się zwyczaj czyszczenia butów.

Historia św. Mikołaja dla dzieci: kim był biskup z Miry?

Mikołaj urodził się ponad 1700 lat temu w Patarze, w krainie zwanej Licją – dziś to wybrzeże Turcji. Jego rodzice byli bogaci, ale zmarli, gdy był jeszcze młody. Mikołaj nie zatrzymał majątku dla siebie: rozdawał go ludziom, którzy byli w potrzebie. Później został biskupem w mieście Mira. Był znany z tego, że pomagał po cichu – tak, żeby nikt się nie dowiedział, kto przyniósł pomoc. Według tradycji zmarł 6 grudnia i dlatego właśnie tego dnia obchodzimy Mikołajki. Jego relikwie od ponad 900 lat znajdują się we włoskim mieście Bari.

Krótka wersja dla przedszkolaka: „Dawno, dawno temu żył dobry biskup Mikołaj. Kochał ludzi, a najbardziej dzieci. Pomagał biednym, ale robił to w tajemnicy, bo nie chciał, żeby mu dziękowano. Dlatego w jego święto my też robimy innym miłe niespodzianki.”

Legenda o trzech sakiewkach złota

To najbardziej znana opowieść o świętym Mikołaju. Można ją przeczytać dziecku przed snem:

W pewnym mieście mieszkał biedny ojciec z trzema córkami. Był tak biedny, że nie miał pieniędzy na posag i nie wiedział, co będzie z jego dziećmi. Mikołaj usłyszał o tym i postanowił pomóc – ale tak, żeby nikt go nie zobaczył. Pewnej nocy podszedł cicho do domu i wrzucił przez okno sakiewkę pełną złota. Następnej nocy – drugą. Trzeciej nocy ojciec czekał przy oknie, bo chciał poznać tajemniczego darczyńcę. Mikołaj poprosił go tylko o jedno: żeby nikomu o tym nie mówił.

Według niektórych wersji sakiewki wpadły do pończoch albo butów, które suszyły się przy kominku. Stąd – jak mówi tradycja – wziął się zwyczaj zostawiania butów i skarpet na prezenty. Na starych obrazach Mikołaj często trzyma trzy złote kule – to właśnie te sakiewki.

Skąd się wzięły Mikołajki i czyszczenie butów

Pamięć o dobrym biskupie przetrwała wieki, a jego dzień stał się świętem dzieci. W Polsce wieczorem 5 grudnia dzieci czyszczą buty do połysku i stawiają je przy drzwiach albo na parapecie. Niektóre czekają na niespodziankę pod poduszką. Rano znajdują mandarynki, orzechy, pierniki i słodycze. W wielu domach dawniej w bucie mogła się też znaleźć rózga – żartobliwe przypomnienie, że Mikołaj widzi, jak się zachowujemy.

Warto wytłumaczyć dziecku, że buty czyści się nie bez powodu: to znak, że dobrze przygotowaliśmy się na gościa. Zamiast mówić „bądź grzeczny, bo nie dostaniesz prezentu”, lepiej powiedzieć: „Mikołaj pomagał innym – zobaczmy, komu my możemy pomóc”.

Biskup, mitra i pastorał – co widać na obrazkach

Na obrazkach i figurkach święty Mikołaj wygląda inaczej niż Mikołaj z reklam. Pokażcie dziecku różnice:

• Mitra – wysoka, spiczasta czapka biskupa, często ozdobiona krzyżem.
• Pastorał – długa laska zakończona zakrętem, jak laska pasterza. Oznacza, że biskup opiekuje się ludźmi jak pasterz owcami.
• Szaty biskupie i siwa broda – długi płaszcz biskupa jest zwykle czerwony albo biały.
• Trzy złote kule albo sakiewki – pamiątka legendy o trzech córkach.
• Mikołaj z reklam ma czerwoną czapkę z pomponem, brzuszek i renifery. To późniejsza, wesoła postać – ale inspirowana właśnie świętym biskupem.

Po opowieści: kolorowanie i gwiazdki dobrych uczynków

Po historii dzieci chętnie same „spotykają” świętego Mikołaja na kartce. W „Mojej książeczce na Mikołajki” są kolorowanki, które pasują do tej opowieści: mitra i pastorał, Święty Mikołaj idący przez zaśnieżoną wioskę, osiołek, który też pomaga, i talerz z mandarynkami, orzechami i piernikami. Dobrym zakończeniem jest też strona z 12 gwiazdkami dobrych uczynków – za każdy dobry gest dziecko koloruje jedną gwiazdkę. Możecie dodać własną zasadę: jeden uczynek „po mikołajowemu”, czyli po cichu, bez mówienia, kto go zrobił.

Darmowa próbka do pobrania

Darmowe strony próbne to 5 stron: okładka, kolorowanka „Święty Mikołaj już idzie!”, „But pełen niespodzianek” i 4 laurki do podarowania. Pełna książeczka ma 15 stron, w tym stronę ze wskazówkami dla rodziców. Jak zrobić but i list do Mikołaja, przeczytasz w naszym poradniku o Mikołajkach dla dzieci.

Pobierz darmowe strony Zobacz całą książeczkę Kolorowanki na Mikołajki – poradnik

Dobrej opowieści i wesołych Mikołajek!

Pliki są przeznaczone dla Twojej rodziny albo – jeśli jesteś nauczycielem lub nauczycielką – dla Twojej klasy lub grupy. Prosimy nie udostępniać i nie odsprzedawać plików.